Jądro ciemności - część druga
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Dałem mu książkę Towsona. Zrobił ruch, jakby mnie chciał pocałować, ale się powstrzymał. - Jedyna książka, która mi pozostała; myślałem, że przepadła - powiedział, patrząc na nią z ekstazą. - Tyle różnych wypadków zdarza się człowiekowi włóczącemu się samotnie, pan to rozumie. Czasem wywróci się łódka, a czasem znów trzeba się piorunem wynosić, kiedy się ludzie rozgniewają. - Przewracał kartkę za kartką. - Pan robił notatki po rosyjsku? - spytałem. Skinął głową. - A mnie się zdawało, że to szyfr - powiedziałem. Roześmiał się, potem znów spoważniał. - Z wielką trudnością utrzymałem tych ludzi z daleka - powiedział. - Czy chcieli pana zabić? - zapytałem. - Ach, nie! - krzyknął i urwał. - Dlaczego nas napadli? - ciągnąłem. Zawahał się i rzekł wstydliwie: - Nie chcą, aby odjechał. - Doprawdy? - powiedziałem z zaciekawieniem. Kiwnął głową, tajemniczo, z mądrą miną. - Mówię panu - zawołał - że ten człowiek wzbogacił mi duszę! - Otworzył szeroko ramiona wpatrując się we mnie małymi, niebieskimi oczkami, które były zupełnie okrągłe.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 - 


  Dowiedz się więcej
1  Jądro ciemności - plan wydarzeń
2  Charakterystyka Marlowa
3  Losy Marlowa



Komentarze
artykuł / utwór: Jądro ciemności - część druga







    Tagi: